امام علی (ع) می فرماید : دو نعمت است که ارزش آنها را نمی دانند مگر کسی که آنها را از دست داده باشد : جوانی و تندرستی.

بیداری

 

 

قال رسول الله (ص):


 الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا


مردم در خوابند، وقتي مُردند بيدار مي شوند.


 

قال رسول الله (ص):


 الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا


مردم در خوابند، وقتي مُردند بيدار مي شوند.

 

 

همراه حسین [علم الهدی] در حال قدم زدن بودیم که رسیدیم به قبرستان.
 
حسین به محض اینکه قبرها را دید، لحظه ­ای به فکر فرو رفت و سپس گفت:
 
«آروم راه بروید.» بعد عباراتی عربی را از نهج البلاغه قرائت کرد و پس از
 
ترجمه آن را تفسیر کرد. آن خطبه این بود که حضرت علی (علیه السلام)
 
به یارانش که از کنار قبرستان عبور می­کردند، فرمودند:
 
«می­دانستید که مرده­ها با شما صحبت می­کنند؟» یاران گفتند: «نه!»
 
امام فرمودند: «اینها دارند به شما می­گویند ما فرصت را از دست دادیم،
 
ولی شما فرصت دارید. فاصله­ ی ما با شما یک متر بیشتر نیست، شما
 
فرصت دارید و ما فرصت نداریم. اکنون نه راه بازگشت داریم و نه راهی
 
برای انجام عمل خیر؛ ولی شما فرصت دارید. این فرصت را غنیمت
 
بشمارید و از آن استفاده کنید
 

 

بگذارید وبگذرید ببینید ودل مبندید چشم بیندازید ودل مبازید

 

 
 
که دیر یازود باید گذاشت وگذشت(مولا امیرالمومنین علی علیه السلام)

 

 

http://www.haqiqat.mihanblog.com/post/23

 

  

 

بيداري[1]
 
لكن چه فايده كه هشياري پس از مرگ تنها موجب ندامت و حسرت است و خداوند متعال انسانها را از چنين روزي بيم
 
مي‌دهد.
 
خداوند مي‌فرمايد:
                          « يا ايها الذين امنوا لاتلهكم اموالكم و لا اولادكم عن ذكر الله و من يفعل ذلك فاولئك هم
 
الخاسرون »
                 اي كساني كه ايمان آورده ايد اموال و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل نكند و هر كس چنين كند
 
زيانكار است.[2]
 
حضرت علي عليه السلام مي‌فرمايد:
 
«آيا درد تورا بهبودي و خواب تورا بيداري نيست؟… پس چگونه ترس شبيخون خشم الهي تو را بيدار نمي‌كند و حال
 
آنكه در اثر نافرماني از دستورهاي او به مدارج قهر وغضب او در افتاده‌اي؟ پس سستي خود را به تصميم و قاطعيت،
 
و خواب غفلتت را به بيداري و حركت درمان كن…»[3]
 
بيداري نور است، بيداري بينايي و بصريت است، بيداري و آگاهي در دين نعمتي است بر كسي كه اين بيداري به او
 
روزي شده است.[4]
 
آيا كسي نيست كه قبل از پايان عمرش از خواب غفلت بيدار شود؟[5]
 
زنهار از غفلت كه قساوت قلب تنها در بستر غفلت نشو ونما مي‌كند.[6]
 
امام سجاد عليه السلام در مقام دعا، از حالت غفلت، به خدا پناه مي‌برد و مي‌گويد:
 
«خدايا! به تو پناه مي‌برم از تنبلي و سستي و اندوه و ترس و بخل و غفلت …»
 
و در دعاي صباح مي‌خوانيم :
 
اي آن كه در گاهواره‌ي امن و امان بخوابم بردي و براي رسيدن به نعمتها و احسانهايت از خواب گران بيدار كردي…
 
پس ـ اي برادر و اي خواهر مسلمان! ـ تا دير نشده از خواب بيدار شو و راه آخرت در پيش گير كه فردا دير است و
 
پيك اجل به ناگاه فرا مي‌رسد.


 

 

[1] مهدوي كني، محمدرضا، نقطه هاي آغاز در اخلاق عملي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1374، پنجم، صص 61-63
[2].سوره منافقون آيه 9
[3].نهج البلاغه فيض  الاسلام خطبه 214
[4].فهرست موضوعي غرر، ص 431
[5].شرح غرر، ج 2ص 328،
[6].بحارالانوار ج 75ص 164

 

[ دوشنبه 16 بهمن 1391 ] [ 22:36 ] [ masad ]

[ ارسال نظر(1) ]

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید